De picknicktafel
11 april, 2017 - /nieuws/1257/de-picknicktafel.html
Het duurt niet lang voordat de overbuurvrouw de straat oversteekt, met haar eigen glaasje. Een stiekem pakje sigaretten. “We zouden hier eigenlijk een scherm omheen moeten zetten,” zegt zij. Was ik vroeger degene die erg kon zeuren over de sociale types op dit nieuwbouweiland, die dag in dag uit bij elkaar op de stoep hangen, tegenwoordig ben ik de eerste die buiten zit. De witte picknicktafel kregen we precies een jaar geleden cadeau van mijn schoonmoeder. ...
De film
20 maart, 2017 - /nieuws/1187/de-film.html
Steeds opnieuw zie ik hem glimmen terwijl hij over haar praat. “Maar wat doet ze dan?” “Niet veel soeps.” “Leuk.” De blik in zijn ogen. Zijn hele houding. Ik herken alles in één oogopslag. En ben onmiddellijk terug in de tijd dat hij zo naar mij keek. Terug bij het moment dat wij elkaar voor het eerst zoenden. Dat zíj elkaar voor het eerst zoenden. Ik zie haarscherp voor me hoe hij naar haar kijkt. Zi...
Dankbaar zijn voor alle ellende? Het sluipt er ook in bij mij
30 oktober, 2017 - /nieuws/1693/dankbaar-zijn-voor-alle-ellende-het-sluipt-er-ook-in-bij-mij.html
Ik kon de mensen niet uitstaan die zeiden dat ze dankbaar waren voor de ellende die hun was overkomen. Dat ze er een completer mens van waren geworden. Hoe groter hun ellende, hoe dankbaarder ze ervoor waren. Tot ze uiteindelijk zelfs beweerden dat ze het nooit hadden willen missen. Ook als ze mochten kiezen, zouden ze willen dat het hen allemaal wéér overkwam. Nou, dat leek mij gewoon heel erg ziekelijk. Een ernstige vorm van zelfkastijding waarvoor ik ze therapie aanraadde. Ook zij war...
Eens over iets anders schrijven dan mijn scheiding bleek makkelijker gezegd dan gedaan
23 oktober, 2017 - /nieuws/1660/eens-over-iets-anders-schrijven-dan-mijn-scheiding-bleek-makkelijker-gezegd-dan-gedaan.html
Daar zei hij wat. Ik merkte dat ik het zelf ook enorm beu was. Het schrijven niet. Het scheiden wel. Ik zou het graag over iets anders hebben, maar deze week zaten ex en ik ’s ochtends bij de makelaar om te praten over het hoe en wat van de verkoop van ons huis, en ontving ik ’s middags per mail het echtscheidingsconvenant. Zodra ik de woorden ‘duurzaam ontwricht’, ‘ontbonden’ en ‘rechtbank’ las, begon mijn hele lichaam te trillen en greep ik...
Scheiden is ook kapotmaken wat er nog wel is
2 oktober, 2017 - /nieuws/1604/scheiden-is-ook-kapotmaken-wat-er-nog-wel-is.html
“Laten we dan maar weer normaal doen”, zeg ik na een tijdje. “Laten we de grap ervan blijven inzien”, zegt hij. “Het is soms even zoeken hoe.” We moeten tegenwoordig razendsnel van emotie kunnen schakelen. We hebben ons eigen verdriet. Ons eigen scheidingsverhaal ook. We begrijpen elkaar daar niet in. Dat heeft in de afgelopen week voor wederzijdse boosheid gezorgd. Afstand zou voor ons nu allebei het beste zijn. Om los te komen is het goed elkaar t...
Dierenarts Polanen #3: De operatie
2 oktober, 2017 - /nieuws/1603/dierenarts-polanen-3-de-operatie.html
* De laatste patiënt op het spreekuur vrijdagmiddag was een doodzieke Rottweiler. Gewoonlijk zou ik haar niet onderzoeken zonder haar te muilkorven, maar nu stond ze op de behandeltafel met de kop gebogen en de ogen half gesloten. Ze had hoge koorts en ik voelde een enorme dikte in de buik. Ik nam bloed af voor onderzoek en maakte een röntgenfoto. Alles wees op een abces zo groot als een voetbal. De eigenaar, een Antilliaanse jongeman genaamd Ulli, keek mij bezorgd aan. ‘Wat ga...
Overbodig
25 september, 2017 - /nieuws/1585/overbodig.html
Kortom: hij is de redelijkheid zelve. De enige die dat niet is, ben ik. Maar dat was altijd al zo. Er verandert niets in de manier waarop je met elkaar omgaat. “Hoezó wil jij alleen maatjes blijven als ík dat kan?!” Toch zijn er dagen waarop het kinderachtig slecht met me gaat. Het zijn dagen waarin ik niets anders ben dan degene die aan de kant is gezet. Op die dagen bel ik mijn moeder. “Ik ben overbodig, mama”, zeg ik. “Alles zou goed zijn, als ik er maar...
De overdracht
4 september, 2017 - /nieuws/1546/de-overdracht.html
‘Leef je voor geluk? Of sterf je van verdriet? En voelt dat als een keuze of heb jij die keuze niet?’ De zevenjarige naast me zingt ‘Mooi’ van Marco Borsato. We hebben net vier gelukkige vakantiedagen thuis achter de rug, waarin ik elke dag met een stel kinderen en tieners naar de Grill-In wandelde om een softijs met spikkels te kopen. De Grill-In is onze nieuwe stamkroeg aan het worden. Er ontstaan leuke, nieuwe gewoonten. Mama = Grill-In . Het verjaar...
Brieven uit Genua
5 maart, 2016 - /nieuws/419/brieven-uit-genua.html
En ‘Worden wie je bent’, dat is ook het motto dat letterlijk en bij voortduring voorkomt in ‘Brieven uit Genua’, jouw nieuwe roman, of is het toch een brievenboek, een soort-van-maar-ook-weer-niet-echt vervolg op dat om onbegrijpelijke redenen nietmet de AKO Literatuurprijs bekroonde meesterwerk ‘La Superba’. Worden wie je bent, schrijf je, is een opgave. Terwijl het in de letterlijke betekenis niet al te ingewikkeld zou moeten zijn. Je wordt wakker, staat op, en gaat een beetj...
Minnaars
17 juli, 2017 - /nieuws/1466/minnaars.html
“Hoe kom je nou toch aan al die minnaars steeds?” vroeg ik. “Gewoon,” zei ze. “Bij de Bijenkorf.” “Bij de Bijenkorf?” Het kwam erop neer dat zij lunchte in het restaurant aldaar, en toen ze terugkwam van het toilet zat daar de minnaar op haar stoel. “Ik zou wel op je gezicht willen zitten,” zei ze. Dat vond hij lang geen gek idee. En zo was van het één het ander gekomen. “O tuurlijk.” Een andere v...
Volg onze sociale media voor het laatste nieuws: