Nele weet niet zo goed wat ze in dit leven komt doen. Ze had stiekem gehoopt dat ouder worden haar ook wijzer zou maken, of tenminste de wervelwind in haar hoofd wat zou beteugelen. Dat blijkt vooralsnog niet het geval. Haar wirwar kreeg wel een diagnose: ADHD. Tussen faalangst, prestatiedruk, liefdesverdriet en een ochtendhumeur dat soms de hele dag blijft duren, weet ze zich een pad te banen naar de enige remedie: jezelf aanvaarden. 'Ach ja. Ik probeer, net als iedereen, ook maar wat. Zo liet ik mij vertellen dat het leven een spel is. Ik ben hier nu toch. Kom, we spelen nog een rondje.'